Deutsch Shop Εκθέσεις Links E-Mail Impressum

Ασθένειες των πτηνών
ΚΟΚΚΙΔΙΑΣΗ

Θα απαντήσω γενικά στα ερωτήματα, που σε όλους μας έχουν δημιουργηθεί λίγο ή πολύ, αν και πιστεύω ότι πολλά από αυτά που θα γράψω είναι ήδη γνωστά.

Πρέπει να δούμε όμως την συγκεκριμένη ασθένεια στο σύνολο της, για να μπορέσουμε τελικά να πάρουμε και μέτρα προστασίας.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΚΚΙΔΙΑΣΗ;:

Είναι εντερική πάθηση που οφείλετε σε μικροσκοπικούς μονοκύτταρους οργανισμούς τα κοκκίδια.

ΠΩΣ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΟΝΤΑΙ;:

Έχει μεγάλη σημασία για την καταπολέμηση της ασθένειας να κατανοήσουμε τον τρόπο πολλαπλασιασμού των κοκκιδίων.

Ο κύκλος ανάπτυξης των κοκκιδίων περιλαμβάνει δύο στάδια. Τον ενδογενής (μέσα στο πουλί) και τον εξωγενής (εκτός οργανισμού).

1. ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ (ΕΞΩΓΕΝΗΣ): Οι ωοκύστες που εξέρχονται με τα κόπρανα ωριμάζουν στο περιβάλλον. Η ωρίμανση εξελίσσεται με τη βοήθεια υγρασίας, ζέστης και οξυγόνου. Με τις παραπάνω ευνοϊκές συνθήκες η σπορογονία επιτελείται σε 1 έως 2 μέρες. Μέσα στις ωοκύστες σχηματίζονται τα σποροζωίδια, τα οποία αποτελούν τις λοιμογόνες μορφές του πρωτόζωου. Εάν σε μια ωοκύστη δεν έχουν σχηματιστεί σποροζωίδια τότε η ωοκύστη που καταπίνεται από το πουλί δεν προκαλεί νόσο.

2. ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ (ΕΝΔΟΓΕΝΗΣ): Το στάδιο αυτό αρχίζει με την κατάποση των ωοκύστεων από το πουλί είτε με το νερό, είτε με την τροφή που έχει μολυνθεί από τα κόπρανα. Στο έντερο τα πεπτικά υγρά διαλύουν το τοίχωμα της ωοκύστης και απελευθερώνονται τα σποροζωίδια. Τα σποροζωίδια, που είναι κινητά, εισέρχονται στα κύτταρα του λεπτού εντέρου, τα οποία και καταστρέφουν, ενώ μετατρέπονται στα επίσης κινητά μεροζωίδια. Τα μεροζωίδια με τη σειρά τους εισέρχονται σε άλλα κύτταρα του εντέρου. (Μια ώριμη ωοκύστη μπορεί να παράγει 2,5 εκατομμύρια μεροζωίδια τα οποία καταστρέφουν ένα τεράστιο αριθμό εντερικών κυττάρων. Αποτέλεσμα της καταστροφής των εντερικών κυττάρων είναι παρεμπόδιση της πέψης και το κατεστραμμένο επιθήλιο είναι εκτεθειμένο σε μόλυνση από μικρόβια, όπως κολοβακτηρίδια και σαλμονέλα.) Στη συνέχεια μέσα στα εντερικά κύτταρα, τα κινητά μεροζωίδια, εξελίσσονται σε αρσενικούς και θηλυκούς μικρογαμέτες, οι οποίοι ενώνονται και δημιουργούν την ωοκύστη η οποία εξέρχεται με τα κόπρανα στο περιβάλλον όπου ωριμάζει και καταπίνεται από τα πουλιά και ο κύκλος ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ. Η διάρκεια της ενδογενούς ανάπτυξης μέχρι την αποβολή με τα κόπρανα διαρκεί 4 με 5 ημέρες.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ;:

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ: Καλές συνθήκες υγιεινής, όπως συχνή αλλαγή κατάλληλου (χωρίς υγρασία) υποστρώματος και ψεκασμούς με απολυμαντικά για να ανακόψουμε τον κύκλο πολλαπλασιασμού. Καλές συνθήκες διατροφής για να μειώσουμε τις πιθανότητες εμφάνισης της ασθένειας.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ: Στην αγορά κυκλοφορούν αρκετά σκευάσματα εταιρειών με καλά αποτελέσματα. Δραστικές ουσίες έναντι των κοκκιδίων είναι οι σουλφαναμίδες και τα φουράνια. Εκείνο που έχει μεγάλη σημασία κατά την εφαρμογή ενός σκευάσματος είναι η εφαρμογή των οδηγιών χρήσης που δίνει ο κατασκευαστής ώστε και αποτέλεσμα να έχουμε από τη μια πλευρά αλλά και με την συχνή και αλόγιστη χρήση να μην δημιουργούμαι ανθεκτικά στελέχη της ασθένειας.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ;:

Συνήθως βλεννώδη έως υδαρή διάρροια που σε μερικές περιπτώσεις μετατρέπεται σε αιμορραγική. Παρατηρείται αδυνάτισμα (καρίνιασμα), απάθεια, αδυναμία και παράλυση. Το αποτέλεσμα είναι τα πουλιά να πεθαίνουν είτε από αδυναμία είτε από δευτερογενείς μικροβιακές επιπλοκές. Εάν γίνει έγκαιρα θεραπεία, το κατεστραμμένο εντερικό επιθήλιο επουλώνεται σχετικά γρήγορα.

Η διάγνωση της θεραπείας βασίζεται ΠΑΝΤΟΤΕ στη μικροσκοπική εξέταση των κοπράνων και όχι μόνο μακροσκοπικά από την παρουσία βλεννο-υδαρών ή αιμορραγικών κοπράνων. Και αυτό γιατί τα παραπάνω συμπτώματα είναι ευρήματα και άλλων παθήσεων που προκαλούν εντερικές φλεγμονές, όπως σκουλήκια, κολοβακτηριδίαση και σαλμονέλωση.

ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΠΩΣ;:

Πολλά ενήλικα πτηνά είναι φορείς κοκκιδίων χωρίς να νοσούν. Έχουν αναπτύξει κάποια μορφή ανοσίας, συνεχίζουν όμως να αποβάλλουν ωοκύστεις στο περιβάλλον. Εφόσον οι συνθήκες εκτροφής είναι καλές (υγιεινή, διατροφή και δεν υπάρχουν άλλες ασθένειες να τα ταλαιπωρούν) τότε δεν εκδηλώνουν συμπτώματα της ασθένειας. Πρόκειται για μια κατάσταση ισορροπίας μεταξύ του οργανισμού και των παρασίτων. Σε καταστάσεις στρες όπως, εκθέσεις, μεταφορά, αλλαγή χώρου, αλλαγή τροφής, έλλειψη νερού, μολυσμένο νερό και νοσήματα από μικρόβια, ιούς και παράσιτα, τότε διαταράσσεται η ισορροπία και έχουμε ταχεία εμφάνιση της νόσου. Στα νεαρά άτομα όμως, τα κοκκίδια πολλαπλασιάζονται μαζικά και σε τέτοιο βαθμό, ώστε να προκαλούν νόσο που μπορεί να έχει μέχρι και θανατηφόρα κατάληξη.

ΣΑΚΗΣ ΧΑΡΕΛΑΣ – ΔΡΑΜΑ

ΠΗΓΕΣ:

1. Ιορδανίδης, Π., Παθολογία των πτηνών αναψυχής, Σύγχρονη παιδεία, Θεσσαλονίκη 2002.

2. Τούλιας, Ι., Παθολογία περιστέρας, Αγροτεχνική, Αθήνα 1995.

3. Naggatz, Η., Die Zucht von Gruenen Kardinaelen, περιοδικό Vogelfreund 7/2004.

Σημ.: Οι παραπάνω πληροφορίες δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση κτηνιατρική συμβουλή.