Deutsch Shop Εκθέσεις Links E-Mail Impressum
Acanthis flammea (Linne, 1758)
Το Redpoll εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1758 στο έργο του Linne “Systema naturae” στην 10η. έκδοση, όπου ονομάστηκε Fringilla flammea.
Την σημερινή ονομασία είδους Acanthis την χρησιμοποίησε ο Borthausen το 1797. Λόγω των πολλών αλλαγών, μπορεί και από έλλειψη γνώσεων, έχει σχηματιστεί μέχρι σήμερα μια μεγάλη λίστα με συνώνυμα:
Fringilla flammea Linne, 1758
Linaria holboellii Brehm, 1831
Aegiothus faseescens Coues, 1861
Linota hornemanni Holboell, 1843
Carduelis flammea Niethammer, 1937
Acanthis linaria Naumann, 1905
Fringilla linaria Linne, 1758
Linaria borealis Vieillot, 1816
Linaria agrorum και betularum Brehm, 1831
Linaria canescens Gould, 1834
Linaria dubia, assimilis, leaconotus, serpentrionalis, pussilla Brehm, 1855
Aegiothus ruber crassirostris, tenuirostris, microrhznchus Brehm, 1866
Linaria americana Wied, 1858
Acanthis intermedius Dybowski, 1883
Acanthis innominatus Dybowski, 1883.

Οι ονομασίες σε διάφορες χώρες
Μερικά είδη βρίσκονται στην γερμανική γλώσσα, κάτι που δεν διευκολύνει στην κατανόηση.
Σήμερα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο η ονομασία Redpoll ώς επίσημη. Αυτό όμως δεν πρέπει να φοβίζει καθόλου τους εκτροφείς που έχουν συνηθίσει την “εύκολη” ονομασία. Τα τελευταία δύο χρόνια όλοι αναφέρονται στα πουλιά με τα επίσημα ονόματά τους, για να μην υπάρξουν περιπλοκές.
Για να δούμε πως είναι το ονόματα στις ξένες γλώσσες:
Αγγλικά:           Redpoll
Γερμανικά:         Birkenzeisig
Γαλλικά:            Sizerin flamme, Sizerin boreal
Φλαμανδικά:      Barmsijs           
Σουηδικά:          Graesiska
Ιταλικά:             Organetto         
Ισπανικά:           Pardillo sizerin
Ρώσικα:             Obyknovennaya Chechetka
Ελληνικά:          Σημυδόσπιζα (flammea) και Χιονόσπιζα (hornemanni)
Η ονομασία Redpoll-hornemanni είναι αυτόνομη και δεν αλλάζει. Χρησιμοποιείται και στο εξωτερικό.
Σημυδόσπιζα Αχάτης (μαύρο αραιωμένο)
Η εξάπλωση

Το Redpoll είναι ένα είδος, το οποίο συναντάμε στο βόρειο ημισφαίριο.Συναντάται στις ακόλουθες περιοχές: Καρπάθια, Βόρεια Ρωσία, Βόρειες Άλπεις, Φιλανδία, Σουηδία, Αγγλία, Καναδά, Βόρεια Αμερική, Λαμπραντόρ, Γροιλανδία και Ισλανδία.Όλα τα είδη αποδημούν και περνάνε τον χειμώνα συχνά σε περιοχές αναπαραγωγής των άλλων ειδών. Η νομαδική συμπεριφορά είναι πολύ συχνό φαινόμενο.Οι φυσικές περιοχές εξάπλωσης δεν είναι καθόλου συνδεδεμένες. Αυτό π.χ. σημαίνει πως υπάρχει μεγάλη απόσταση από την περιοχή των ευρωπαικών ομάδων και των βόρειων.Το Redpoll έχει εγκατασταθεί σε διάφορες χώρες σαν Σουηδία, Φιλανδία, Ρωσία, Γερμανία, Πολωνία, Αγγλία, Ολλανδία και Αφγανιστάν. Για πρώτη φορά αφέθηκαν το 1862 στην Νεα Ζηλανδία ελεύθερα. Ο Niethammer τα κατατάσσει στο είδος Redpoll-cabaret της Αγγλίας.

Φυσικό περιβάλλον

Στην Κεντρική Ευρώπη το Redpoll ζεί στα δάση και του αρέσουν τα μεγάλα υψόμετρα. Θα το συναντήσουμε ακόμη και σε περιοχές, ψηλά σε βουνά, όπου τελειώνουν τα δάση κι αρχίζει η χαμηλή βλάστηση. Ενώ θα συναντήσουμε αυτά τα πουλιά και σε δάση με κωνοφόρα δέντρα, τα αγαπημένα του είναι τα δάση σημύδας όπου οι σπόροι της μένουν πάνω στο έδαφος και είναι πιο εύκολο να τραφούν τον χειμώνα σε κομμάτια εδάφους που δεν καλύφθηκε από χιόνι, αλλά και την άνοιξη που θα λιώσουν τα χιόνια.Σιγά σιγά έχουν προσαρμόσει την διατροφή τους και σε σπόρους άλλων δέντρων βοηθώντας την μετανάστευση τους όλο και πιο νότια. Θα το συναντήσουμε σε νεκροταφεία, πάρκα αλλά και σε περιοχές με χαμηλή βλάστηση. Το υποείδος που έχει μεταναστεύσει πιο γρήγορα είναι το  Redpoll Redpoll-cabaret και συνεχίζει κάθε χρόνο όλο και πιο νότια, γι αυτό δεν μπορούμε με σιγουριά να πούμε που είναι οι πιο νότιες περιοχές που συναντάται αυτό το πουλί.

Οι αποδημήσεις

Υπάρχουν πολλές διαφορές στην συμπεριφορά αυτή ανάλογα με την καταγωγή του κάθε πτηνού, έτσι ώστε να μην μπορούμε να τα κατατάξουμε κάπου συγκεκριμένα.Επίσης εμφανίζεται η νομαδική συμπεριφορά και στην περίοδο της αναπαραγωγής. Το είδος Redpoll-flammea μπορεί να αποκαλεστεί ως πουλί που δεν μένει σταθερό σε μια περιοχή., το οποίο συναντάμε συχνά νότια από την περιοχή αναπαραγωγής του.

Τα πουλιά των αγγλικών νησιών της Ιρλανδίας και των ευρωπαϊκών βουνών και Άλπεων δεν εμφανίζουν καμία ομαλότητα στην αποδήμησή τους, τα συναντάμε όμως στις πεδιάδες. Τον χειμώνα βρίσκονται τα Redpoll rostrata στην Βόρεια Αμερική, τα islandica στα αγγλικά νησιά, τα Redpoll Redpoll-exilipes στην Αγγλία ή στην Κεντρική Ασία, ενώ τα Redpoll Redpoll-hornemanni εγκαταλείπουν σπάνια την Γρoιλανδία και βρίσκονται στις ίδιες περιοχές με τα Redpoll rostrata.

Χαρακτηριστικά

Το ύψος –ανά είδος- είναι γύρω στα 12 με 14 εκατοστά με βαρος από 11,0 έως 14,3 γρ. ( Newton, 1969) Το Redpoll είναι ένα γρήγορο πουλί με λεπτό –τραβηγμένο- κορμί, ενώ το μήκος της ουράς του αποτελεί σχεδόν το μισό από το συνολικό του μήκος. Η ουρά στο τέλος της είναι εμφανές καμπυλωτή.

Το αρσενικό το φθινόπωρο και χειμώνα έχεi από το μέτωπο έως και στην μέση του κεφαλιού του κόκκινο χρώμα, ενώ η πάνω πλευρά είναι ανοιχτό καφέ με ρίγες σκούρου καφέ. Στην περιοχή του ουροπηγίου, έχει μια σκούρα απόχρωση, με μια ανοιχτή πολλές φορές απαλό ροζ , κατάληξη των πούπουλων.

Τα φτερά και η ουρά είναι σκούρο καφέ με πολύ λεπτές γραμμές ανοιχτό καφέ  .

Το σημείο πίσω από το ράμφος και η περιοχή κάτω από το  πηγούνι είναι μαύρα. Λαρύγγι, πρόλοβος και τα πλευρά έχουν μια

Η διαφορα τον υποειδών, δεξιά Redpoll-hornemanni, αριστερά Redpoll-flammea
τριανταφυλοκόκκινη απόχρωση. Η υπόλοιπη κάτω πλευρά είναι γκριζόασπρη. Πλάγια, καθώς και το κάτω μέρος  της ουράς συμπεριλαμβάνουν το σκούρο καφέ ριγέ χρώμα. Ερχόμαστε στο ράμφος, το οποίο είναι ανοιχτό κίτρινο με καφέ κορυφή, και τα πόδια τους είναι καφέ σκούρα.Το θηλυκό μοιάζει αρκετά στο αρσενικό. Έχουν ελάχιστες διαφορές. Δεν έχει κόκκινο χρώμα στην κάτω πλευρά του σώματός του και στο πάνω μέρος είναι πιο καφέ, τα σημεία στο πηγούνι είναι συχνά πιο ανοιχτά με μια πιο μεγάλη προέκταση.Το φύλλο του πουλιού είναι εμφανείς λίγο πρίν από την πρώτη τους περίοδο αναπαραγωγής.Την Άνοιξη, το κόκκινο σημείο του πηγουνιού γίνεται πιο έντονο, ενώ το ποσοστό του κόκκινου αυξάνεται.

Χαρακτηριστικά για ηλικία, φύλλο και εποχή

Για να μπορείτε να ξεχωρίσετε τα αρσενικά από τα θηλυκά, προσανατολιστείτε στις ακόλουθες πληροφορίες:Στα Redpoll-flammea και Redpoll-cabaret τα θηλυκά είναι πιο σκούρα με βαθύ καφέ. Η κηλίδα, στο λαρύγγι, είναι στα αρσενικά πιο μεγάλο, όπως και το ποσοστό του κόκκινου στο μέτωπο ( Radtke, 1987) Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά δύσκολα θα εμφανιστούν στον πρώτο χρόνο. Γι’ αυτό τον λόγο η ακριβής προσέγγιση φύλλου είναι δυνατή μόνο στην περίοδο αναπαραγωγής , όταν στο αρσενικό εμφανιστεί το αναπαραγωγικό όργανο και το πίσω μέρος του θηλυκού πάρει ένα σχήμα αχλαδιού (όπως και στα καναρίνια). Σε πουλιά μεγαλύτερης ηλικίας μπορείτε να ξεχωρίσετε το αρσενικό με το ροζ στήθος. Κάτι που δεν έχει εμφανιστεί ακόμα στον πρώτο χρόνο.Τα μικρά και ενός χρόνου Redpoll ξεχωρίζουν πολύ εύκολα από τα μυτερά και τριμμένα φτερά πτήσης τους. Τα μεγαλύτερα (δύο ή παραπάνω χρονών) εμφανίζουν  το φθινόπωρο την στρογγυλή φόρμα των φτερών τους.Την Άνοιξη, στις άκρες  των φτερών τα χρώματα γίνονται πιο έντονα  και η κηλίδα στο λαρύγγι  φαίνεται πιο σκούρο από ότι το φθινόπωρο ή τον χειμώνα (κοιτάξτε πάνω).Με την προϋπόθεση πως το Red Poll και το Redpoll hornemani ανήκουν στην ίδια κατηγορία, μπορούν να χωριστούν σε 3 υπότυπους:Α) Redpoll-flammea : με τους  τύπους Redpoll-flammea, Redpoll-cabaret, Redpoll-disruptis, Redpoll-rostrataB) Redpoll-hornemanni : με τους τύπους Redpoll-hornemanni, Redpoll-exilipesΓ) και Redpoll-islandica, το οποίο είναι αυτόνομος τύπος, Redpoll-islandica είναι το μεσαίο στάδιο των άλλων τύπων.Μπορούμε να διακρίνουμε μια κλίση στην αλλαγή της πυκνότητας των πούπουλων και του μήκους των άκρων από το νότιο σημείο εξάπλωσης στο βόρειο. Τα πούπουλα γίνονται πιο πυκνά και μακριά, ενώ  τα άκρα γίνονται, όπως πλησιάζουμε στα κρύα κλίματα, πιο μικρά.Δεν μπορούμε να βρούμε μια ακριβή διαχώριση, επειδή οι περιοχές εξάπλωσης των διάφορων ειδών πολλές φορές συμπίπτουν ή μπλέκονται, έτσι προκύπτουν τύποι, οι οποίοι είναι μόνο μεσαία στάδια. Επίσης τα πουλιά αποδημούν και συχνά ερχόμενα από τον βορά τα συναντάμε όλο τον χειμώνα στον νότο.Όμως εδώ θα προσπαθήσουμε να χωρίσουμε τα είδη. Οι δύο τύποι Redpoll-hornemanni  και Redpoll-exilipes έχουν ένα λευκό, εν μέρη, ροζ ανοιχτό χρώμα στην αρχή της ουράς και διαφοροποιούνται από άλλα είδη. Από τα δύο ξεχωρίζει το Redpoll-hornemanni με το ανοιχτό του χρώμα και χαρακτηρίζεται  -σε αντίθεση με το Redpoll-exilipes – από το λεπτό και στητό σώμα του, όπως  επίσης δεν διαθέτει καθόλου χρωματισμό στα πλαϊνά φτερά. Το ράμφος του είναι πολύ μικρό. Ειδικά στο Redpoll-exilipes υπάρχουν δείγματα με πολύ λεπτό και μακρύ ράμφος. Αυτός ο υπότυπος είναι γενικά πιο σκούρος σε αποχρώσεις από τα Redpoll-hornemanni. Παλαιότερα η μορφή των Redpoll-flammea με το μεγάλο ράμφος ονομαζόταν Redpoll-holboelli. Επειδή αυτή η μορφή ήταν πολύ συχνή, οι εκτροφείς επέλεξαν μια ειδική ονομασία. Πριν από κάποια χρόνια ένας τύπος πουλιών ονομάστηκε Redpoll-holboelli, ενώ είχε καθαρά τα χαρακτηριστικά των Redpoll-exilipes.  Το πιο μικρό μέγεθος είναι το Redpoll-cabaret, τα οποία έχουν την πιο έντονη καφέ απόχρωση. Το υποείδος Redpoll-disruptis είναι λίγο πιο μεγάλο, ενώ τα Redpoll-flammea είναι γενικά πιο ανοιχτόχρωμα με το μεγαλύτερο ποσοστό του γκρί χρώματος. Ο τύπος Redpoll-rostrata είναι ο πιο σκούρος από τα μεγάλα μεγέθη ακόμα και το σχέδιο στην πλαϊνή πλευρά του είναι πολύ έντονο σκούρο χρώμα.

Redpoll αρσενικό

Μεγέθη των φτερών και ράμφους (σε mm) όπως και το σχήμα της αρχής της ουράς των υποειδών.

Υποείδος Μέγεθος πουλί / φτερούγας (mm)

Μέγεθος ράμφους (mm)

Αρχή ουράς

Διάφορα χαρακτηριστικά

flammea 72-78/69-76 8,5 - 13,5 με ρίγες
cabaret 67-73/63-69 8,0 – 9,5 με ρίγες Έντονο καφέ
disruptis 67-73/63-69 8,0 – 9,5 με ρίγες
rostrata 77-83/75-82 9,4 – 11,1 με ρίγες
islandica 75-81,5/75-80 8,2 – 9,5 με ρίγες
hornemanni 84-90/80-84 7,8 – 10,2 χωρίς ρίγες χωρίς χρωματιστή πλαινή φτερούγα
exilipes 74-80 8,2 – 12,0 χωρίς ρίγες
Με τα μεγέθη αυτά δεν μπορούμε να διαχωρίσουμε τα υποείδη, όμως σε συνδυασμό με άλλα χαρακτηριστικά, μπορούμε να τα κατατάξουμε σε κάποιες μορφές με κάποια ακρίβεια. Τα υποείδη όπως  Redpoll-britannica, minima και rufeseens είναι συνώνυμα με τα Redpoll-cabaret , οι ονομασίες holboelli, linaria borealis είναι συνώνυμα με τα Redpoll-flammea.

Από το φυσικό περιβάλλον

Η τροφή

Λόγω του ράμφους του το Red Poll ανήκει στην κατηγορία πουλιών που προτιμούν τους σπόρους. Το Red Poll στις περιοχές εξάπλωσής του τρέφεται από σπόρια δέντρων, π.χ. πεύκων και άλλων κωνοφόρων δέντρων ακόμα και από διάφορα άγρια χόρτα.Την άνοιξη τα συναντάμε επίσης να τρέφονται από την γύρη των λουλουδιών. Την περίοδο της αναπαραγωγής τους και της πτερόροιας το γεύμα τους το συνοδεύουν μικρά έντομα (ψείρες φύλλων) (Niethammer,1937; Bezzel, 1993). 

Oι φωνητικές εκφράσεις

Το κελάηδημα τους αποτελείται από σχεδόν μεταλλικές φωνές όπως «τσεντ-τσεντ», το οποίο ακολουθεί το «ιιρρρρρρρρρρρρ». Θυμίζει πολύ το κελάηδημα του φλώρου. Σίγουρα τον ήχο αυτό θα τον συναντήσετε στον «χορό αναπαραγωγής».

Η βιολογία της αναπαραγωγής

Ανάλογα με το περιβάλλον και τη  βλάστηση του χώρου το Red Poll φτιάχνει την φωλιά του πάνω σε δέντρα από 1,5 εώς 7 μέτρα ύψους. Αρκετές φορές συναντάμε φωλιές Red Poll σε θάμνους μόνον 20 εκατ. Έως 2,5 μέτρων ύψους.Πάντα όμως η φωλιά είναι κοντά στον κορμό του δέντρου, ο οποίος την προφυλάσσει από τα εχθρικά βλέμματα. Ο Peiponen (1962) ανακάλυψε σε μια περιοχή 2.500 τμ  8 ζευγάρια σε αναπαραγωγή. Η εποχή αναπαραγωγής επηρεάζεται από τον τόπο εξάπλωσης και γεωγραφικού χαρακτήρα. Γι’ αυτό τον λόγο μέση Απριλίου μπορούμε να συναντήσουμε τις πρώτες φωλιές στις νότιες περιοχές εξάπλωσης. Ενώ πιο βόρεια αρχίζει η αναπαραγωγή τον Ιούνιο. Τα πουλιά στα νότια καταφέρνουν 2 έως και 3 φωλιές, ενώ τα βόρεια μόνον μία.Το θηλυκό μόνο του φτιάχνει την φωλιά μέσα σε 1 με 2 , σπάνια μέχρι και 4 ημέρες, με μια βάση από μίσχους και  αποξηραμένη χλόη. Το αρσενικό συνοδεύει το θηλυκό στην συλλογή των υλικών. Για να δώσει στην φωλιά το επιθυμητό σχήμα φλιτζανιού, χρησιμοποιεί διάφορα χορτάρια, φλοιούς, βρύα και μικρές λεπτές ρίζες. Μέσα στην φωλιά τοποθετεί μαλλιά, πούπουλα ή μαλλί του φυτού, για να μαλακώσει την επιφάνεια.Η φωλιά του περιέχει απο 4 έως 5, πιο σπάνια 3 ή 7 αβγά.

Ο  Νewton το 1975 απέδειξε πως υπάρχει ένας συσχετισμός μεταξύ του μεγέθους της φωλιάς και των βόρειων παραλλήλων. Εδώ όλα τα Cardueliden έχουν μεγαλύτερες φωλιές απ’ότι στα νότια. Ο λόγος είναι ότι στις περιοχές με μεγαλύτερες μέρες το πουλί έχει μεγαλύτερο δίαστημα να ταίσει τα μικρά του, έτσι ώστε να μπορούν να αναπτυχθούν πιο γρήγορα.Τα μακρόστενα αβγά είναι ανοιχτά μπλέ έως και αχνό με λεπτά κόκκινο-καφέ στίγματα, τα οποία σχηματίζουν ένα «κράνος» στην αμβλία πλευρά. Τα αβγά είναι κατά μέσω όρο 12,6x 16,9 mm και ζυγίζουν από 1,2 έως 1,4 γρ.Το θηλυκό αρχίζει με το κλώσημα μετά το 3 αβγό και διαρκεί περίπου 12 με 13 μέρες ( Hoeher, 1973, πιστεύει πως τα Redpoll-flammea χρειάζονται μόλις 10-11 ημέρες). Τα μικρά τρέφονται από την μητέρα, την οποία ταίζει όλη αυτή την περίοδο το αρσενικό. Οι νεοσσοί είναι πολύ σκούροι, σχεδόν μαύροι και έχουν ένα μακρύ και πυκνό πανωφόρι πούπουλων. Αμέσως διακρίνετε η κόκκινη απόχρωση κι έχουν 2 ανοιχτά μπλε σημάδια στο  ουρανίσκο. Το ράμφος είναι κίτρινο. Στο τάισμα των νεοσσών βοηθάει και το αρσενικό. Μετά από μόλις 11 με 12 ημέρες (Νewton. 1975) εγκαταλείπει το μικρό πουλί την μητρική του φωλιά. Τα μικρά πουλιά, των οποίων οι φωλιές
Φωλια από redpoll με τρις νεοσσούς
βρίσκονται σε χαμηλά σημεία  δεν κινδυνεύουν τόσο.Η επιτυχία της αναπαραγωγής βρίσκεται στους 2 νεοσσοί/φωλιά x χρόνο, σε πρόωρες φωλιές γύρω στους 1,6 νεοσσοί/φωλιά x χρόνο. (Bezzel, 1993)Μετά την επιτυχημένη αναπαραγωγή τα ηλικιωμένα πουλιά εγκαταλείπουν την περιοχή αναπαραγωγής και μαζεύονται σε σμήνος απο 30 έως και 6000 πτηνών. Τα νέα πουλιά αποχωρούν από την περιοχή αυτή.

Εχθροί, Παράσιτα

Οι φυσικοί εχθροί των φωλιών και των νεοσσών είναι ποντίκια, σκίουροι, αλεπούδες, κοράκια και κίσσες. Τα ενήλικα Red Poll είναι πιο σπάνια τα θύματα των παραπάνω (ποσοστά < 0,5%, Wendland, 1972)

O Niethammer το 1937 παρουσιάζει ως  παράσιτα τα σκουλήκια όπως τα Anonchotaenia globata και Hymenolepis fringillarum, όπως επίσης ζουζούνια που τρώνε τα φτερά, τα Degeeriella και Philopterus, και τέλος τα εσωτερικά παράσιτα Lemcochloridium macrostomum.

Ελείψεις, προσδόκοιμο ζωής

Η ηλικία των Red Poll της φύσης είχε μετρηθεί με φιλανδέζικα πουλιά. Ο Ericson (1970) ερεύνησε την μέση ηλικία του Red Poll , η οποία αντιστοιχεί στους 6 μήνες, ενώ το ανώτερο βρίσκεται στα 4 χρόνια. Όπως αναφέρεται το ποσοστό της θνησιμότητας είναι στο πρώτο σμήνος στα 70%, έπειτα 3 -εως 6%. Στους μήνες του χειμώνα το ποσοστό φτάνει στα ύψη.

Είναι αποδεδειγμένο (Bezzel, 1993) πως τα Red Poll έχουν στην κεντρική Ευρώπη μεγαλύτερο χρόνο ζωής. Η ανακάλυψη αυτή στηρίζεται σε δακτυλίδια πουλιών φύσης των 8 έως 9 χρόνων.
Musewald Αλέξανδρος ©